Moedervlekken van Arnon Grunberg

Een boek over twee mensen die niet kunnen leven - en niet dood kunnen gaan - zonder elkaar. Het markeert een nieuwe fase in Arnon Grunberg's veelomvattende schrijverschap: zorg en liefde sluiten elkaar niet langer uit. Ondanks verlies en pijn blijkt het mogelijk liefde voor het leven te voelen.

Interview met Arnon Grunberg

Grunberg (c ) Bettina Fürst -Fastré  (1)

De ‘moederroman’ kende een lange incubatietijd, je bent zelfs een tijd weer bij je moeder ingetrokken. Was het een emotioneel proces, het schrijven van Moedervlekken?

Ja, de incubatietijd was lang. Het schrijven zelf minder lang. Een
maand of zeven, acht. Vanaf juli heb ik dagelijks geschreven.
Ik ben nooit echt bij mijn moeder gaan wonen. Ik ben daar gaan
logeren. Maar je kunt zeggen dat ik overal logeer. Vanaf februari 2014 ben ik als ik in Amsterdam was, weer in de kinderkamer bij mijn moeder gaan slapen. Elk boek is emotioneel, althans het schrijven ervan. Het schrijven van Onze oom was bijvoorbeeld een buitengewoon emotioneel proces, ik kan me sommige scènes herinneren (de dood van de majoor) die me ook bij herlezing bijzonder aangrepen. Toen ik aan dit project begon wist ik natuurlijk niet dat mijn moeder er niet meer zou zijn tijdens het schrijven. Ik kan niet met zekerheid zeggen dat het schrijven van Moedervlekken intenser was dan het schrijven van andere romans omdat mijn moeder model heeft gestaan. Misschien is het belangrijkste verschil met andere boeken, wat betreft de intensiteit van de emotie tijdens het schrijven, dat ik besefte dat ik een wees was. Ik besefte, hoewel er allerlei mensen in mijn leven zijn die  belangrijk voor me zijn, dat ik me tot nu toe niet heb kunnen verbinden aan mensen zoals ik verbonden ben aan mijn eigen teksten, aan het schrijven.

De relatie met je moeder was, op zijn zachtst gezegd, intens. Is Moedervlekken je meest persoonlijke roman geworden?

Ja en nee. Alle romans zijn persoonlijk. Maar het personage van Michette maakt deze roman voor mij bijvoorbeeld minstens zo persoonlijk als het personage van de moeder. Ik ben tijdens het schrijven, vooral tijdens de laatste fase, in een soort wanhoop over mijn eigen leven vervallen die ik alleen kende uit de diepste duisternis van de puberteit toen ik soms nachten niet kon ophouden met huilen. Tegelijkertijd was de wanhoop die me overviel ook weer een kracht. Alle romans zijn wat mij betreft altijd ook een zelfaanklacht, waarbij de schrijver moet oppassen niet te vervallen in zelfbeklag. De zelfaanklacht in deze roman was soms zo overtuigend dat ik niet meer wist hoe ik met mijzelf verder wenste te leven.

Moedervlekken is ook en vooral een roman over transformatie, over de veranderende rollen in een gezin, over werk en privé dat door elkaar heen loopt, met elkaar versmelt. Ervaarde je tijdens het schrijven van dit boek iets soortgelijks, dat je niet alleen de auteur bent maar ook de zoon?

De roman speelt zich af in de grijze zone, in het tussengebied - tussen leven en dood, tussen kind en ouders, tussen moeder en vader, tussen ziek en gezond, tussen patiënt en psychiater. In die grijze zone transformeert iedereen voortdurend. Ik zou zeggen dat dit de grijze zone is waarin we bijna allemaal leven. Als je van iemand houdt is misschien toch de meest essentiële vraag die je kunt stellen: hoe kan ik je gelukkig maken? En de vraag die daarop volgt luidt: waarom lukt dat niet? Ook dat is die grijze zone.

1 juni 2016 Interview Arnon Grunberg voor Libris Zomerkrant 2016

Auteursportret: Arnon Grunberg (c ) Bettina Fürst -Fastré

Waarom Libris
Boekbestellingen worden t/m 22 december 2017 GRATIS thuisbezorgd.
Kies uit meer dan een miljoen artikelen, waaronder ruim 25.000 Nederlandse ebooks.
Thuis bestellen en bezorgen of afhalen en betalen in de boekhandel.
Ruim 85.000 boeken op werkdagen voor 23.00 besteld, de volgende dag bezorgd
Volg uw bestelling via Track & Trace van PostNL
Bijna 100 aangesloten kwaliteitsboekhandels.
pro-mbookslibr1 : libris :