De Nieuwe Leeskring

De Nieuwe Leeskring - goeie leesclub die intelligente vragen stelt

Onder professioneel voorzitterschap van ervaren leesclubleiders kun je met andere lezers discussiëren in de sfeervolle ambiance van De Nieuwe Boekhandel by night.

Aanmelding kan per telefoon (020-4867722), via twitter (@DeNweBoekhandel), per mail (info@denieuweboekhandel.nl of denieuweleeskringamsterdam@gmail.com) en natuurlijk persoonlijk in de winkel. De kosten zijn € 9,- per avond (inclusief koffie/thee/iets anders/versnapering). Tijd: 19.00-21.00 uur. Op de avond zelf kiezen we in overleg het volgende boek en de volgende datum. Je kunt per keer beslissen of je komt.

Overwin je schroom en probeer het eens! Ervaring is niet vereist en de avond zal je rijker maken!

Maandag 11 december (let op, dit is de tweede maandag van de maand, dit i.v.m. Sinterklaas) bespreken we De heilige Rita van Tommy Wieringa.

---

Op maandag 6 november besprak De Nieuwe Leeskring de roman De Acht Bergen van Paolo Cognetti. Wederom bleek dat de Nieuwe Leeskring niet slaafs volgt wat in de recensies over de te bespreken roman wordt geschreven. Dat maakte de bijeenkomst weer spannend  en uitdagend , met een paar duidelijke voorstanders van het boek en een aantal leden dat niet al te enthousiast was. In de pers is de roman vrij unaniem lovend ontvangen, maar de Nieuwe Leeskring kwam niet veel verder dan gemiddeld een cijfer 7.
Paolo Cognetti heeft in een interview aangegeven dat de roman specifiek voor de bespreking in leesclubs  uitnodigt te praten over je eigen plek in de wereld, waar hoor je thuis, en welke “bergen” wil je bereizen. Daarnaast ziet hij graag dat de lezer zich uitspreekt over hoe die zich verhoudt  tot de eenzaamheid: trekt de eenzaamheid aan of boezemt die ook angst in? Of allebei? Het resultaat was een levendig gesprek over deze thema’s waarbij een ieder niet schuwde om er een persoonlijke noot aan toe te voegen. Hierbij een greep uit de reacties over de roman:

“Toen ik aan de roman begon vond ik het prachtig, maar op een gegeven moment werd het toch wat langdradig”.

“Het is plezierig dat geen grootste dingen beschreven worden en dat de schrijver vertelt wat hij wil vertellen zonder dat het dwingend gebracht wordt. “

“Ik ben gecharmeerd van het boek, vooral van de beschrijvingen van de natuur.”

“De stijl is prachtig, maar verder vond ik er niet veel aan.”

“De sfeer in de bergen wordt prachtig opgeroepen, dat wel. Maar ik vond het geen geweldig boek.”

“Ik vond het een mooi boek, ik heb er erg van genoten”.

“Het is een ode aan de vriendschap. Fraai vond ik de beschrijving van de Alpen versus de beschrijving van de Himalaya.”

---

Op 2 oktober 2017 besprak De Nieuwe Leeskring Eva van én met Bregje Bleeker

In Eva vertelt Bregje Bleeker het verhaal van haar moeder Eva, een van de eerste vrouwelijke (medische) hoogleraren in Nederland. Rond haar 50e, net na haar benoeming, wordt bij Eva echter dementie (in combinatie met Parkinson) geconstateerd. In het boek wordt op een eerlijke, pijnlijke en aangrijpende, maar vooral ook zeer liefdevolle manier beschreven wat dit betekent voor de gezinsverhoudingen in het algemeen en de relatie tussen Bregje en haar moeder in het bijzonder.

Wat de Nieuwe Leeskring ervan vond, blijkt uit onderstaande citaten:

“Een mooi, klein boek, waarin ontroerend beschreven wordt hoe de schrijfster uiteindelijk de moederrol overneemt.”

“Het boek zet je aan het denken over jezelf straks en je ouders.”

“Bregje Bleeker schrijft mooi, maar is geen mooi-schrijver.”

“De manier waarop de dementie zich bij haar moeder manifesteert, wordt met veel respect en tegelijkertijd heel liefdevol beschreven.”

“Wat een mooi en origineel begin. Dat de schrijfster zelf op een soort ontdekkingsreis gaat, terwijl haar moeder tegelijkertijd ook aan het begin van haar eigen reis staat met onbekende bestemming.”

“Je moet het maar kunnen én, vooral ook, durven.”

“Ontroerend.”

“Haar schrijfstijl is mooi, bijna larmoyant, maar ze ontspoort nergens.”

“Ik vond het weliswaar een persoonlijk, maar ook een naar verhaal. Ik heb er weinig leesplezier aan beleefd.”

“Juist doordat ze afstand houdt en de emotie niet oplegt, ontstaat er warmte, ook bij mij.”

“Een onbevangen, persoonlijk relaas, waaruit een grote betrokkenheid spreekt.”

 

In het tweede uur van de bespreking schoof Bregje Bleeker zelf aan. De avonden dat de auteur van het te bespreken boek ook aanwezig is, zijn altijd heel bijzonder. Zeker als ze zo openhartig antwoord geven op alle vragen zoals Bregje. Zo vertelde ze dat het schrijven van het boek voor haar een hele moeilijke opgave is geweest. Ze moest alle gebeurtenissen weer helemaal opnieuw beleven om ze zo eerlijk mogelijk op papier te krijgen en dat was emotioneel gezien heel zwaar. Dat maakt het resultaat des te indrukwekkender.

Een van de thema’s van Eva is dat het ook heel belangrijk is hoe je met een ziekte omgaat. En dat heeft weer veel te maken met hoe iemand is opgegroeid. Vandaar dat er in het boek ook aandacht wordt besteed aan de oma van Bregje en de omstandigheden waarin Eva groot is gebracht. De (aanvankelijke) ontkenning van de ziekte en de onmacht om er op een adequate manier over te communiceren, zijn namelijk nauw verbonden met de familiegeschiedenis.

Er is uiteraard nog veel meer besproken tijdens dat uur met Bregje, maar het voert te ver om daar nu nader op in te gaan. Vermeldenswaard is wel nog dat er in december een nieuwe, herschreven versie van haar debuutroman ‘De Walrus’ verschijnt over de relatie van de schrijfster met een hasjhandelaar. Daarnaast is ze druk bezig met haar nieuwe, derde boek (werktitel: De Façade). Ze heeft al min of meer toegezegd dat ze te zijner tijd dan graag weer een bezoek zal brengen aan de Nieuwe Leeskring. Daar houden we haar natuurlijk aan!

Namens de hele Nieuwe Leeskring en de Nieuwe Boekhandel nogmaals heel hartelijk dank voor je aanwezigheid Bregje!

PS - Voor wie er op 2 oktober niet bij heeft kunnen zijn: als je Bregje zelf over haar boek wilt horen vertellen, dan kun je o.a. terecht bij de aflevering van VPRO Boeken van 26 februari  2017 (https://www.vpro.nl/boeken/programmas/boeken/2017/26-februari.html). Meer (achtergrond)informatie is te vinden op www.bregje.nl

 

---

 

Op maandag 4 september besprak de Nieuwe Leeskring de roman De tolk van Java, van Alfred Birney. Het was weer eens verfrissend te constateren dat de Nieuwe Leeskring uit aandachtige en kritische lezers/lezeressen bestaat die niet klakkeloos overnemen wat in de pers over een roman is geschreven. De recensies over De Tolk van Java waren over het algemeen zeer lovend, maar in de leeskring werd daar door de meesten toch wat anders over gedacht.
Een greep uit de reacties:

“Het is niet slecht, maar met het middenstuk had ik toch veel moeite. Al die opsommingen van gewelddadigheden. Net alsof er een soort Rambo aan het woord was.”

“Door dat ellenlange middenstuk verloor het boek voor mij toch veel van zijn waarde.”

“Ik vind het een ontzettend fascinerend en interessant boek. Misschien meer voor het onderwerp dan voor de stijl, dat wel.”

“Ik had torenhoge verwachtingen van dit boek, maar het lange middenstuk zorgt toch voor een stijlbreuk.”

“Dit boek boeit ook vanwege de mystiek, zo noem ik het maar even, die over die hele periode hangt. Wat is er destijds nu echt gebeurd? Daar weet ik door dit boek nu wel veel meer van.”

“Het middenstuk, waar de vader aan het woord is, is misschien wel erg lang, maar het heeft wel een functie.  Juist omdat het middenstuk rauw en niet literair is geschreven en de vader ongefilterd aan het woord lijkt geeft het een goed beeld van die vader. Hij lijkt gewetenloos en kent geen wroeging.”

“Ik word niet echt geraakt door dit boek.”

Op maandag 2 oktober bespreekt de Nieuwe Leeskring de roman Eva van Bregje Bleeker. Het tweede uur zal de schrijfster zelf daarbij aanwezig zijn om vragen etc. te beantwoorden!

------

Op maandag 10 juli besprak de Nieuwe Leeskring de roman En we noemen hem van Marjolijn van Heemstra. Net als in de pers werd deze roman zeer gunstig ontvangen in de Leeskring, gemiddeld werd een cijfer 8 aan de roman toegekend. Een greep uit de reacties:

“Wat een originele roman, ik kreeg er op een gegeven moment echt lol in om het te lezen”
“Het is ook best spannend, en leuk gedaan met dat aftellen in verband met haar zwangerschap.”
“Een hele prettige schrijfstijl, erg verfrissend”
“Mooi beschreven hoe er na de oorlog met de oorlog omgegaan wordt; fraai beschreven, dat van de illegaliteitspsychose.”
“Erg boeiend, de vraag: Wanneer ben je een verzetsheld en wanneer een gewone terrorist? Die lijn kan dus best dun zijn..”
“Een originele structuur, het leest als een thriller!”
“Boeiend thema: wanneer is de oorlog echt vrede geworden? Misschien eigenlijk nooit voor sommige mensen...”

In augustus is er geen Leeskring vanwege de vakantie, maar maandag 4 september 2017 bespreken we De tolk van Java, van Alfred Birney (let op: 386 pagina's).

------

Maandag 12 juni 2017 stond Vaak ben ik gelukkig van Jens Christian Grøndahl op het programma, verslag volgt eerdaags.

------

Maandag 1 mei 2017 bespraken we 1984 van George Orwell. We kozen voor deze titel omdat het een boek is dat door recente ontwikkelingen opnieuw onder de aandacht is gekomen.

'In de dystopische wereld die Orwell kort na de Tweede Wereldoorlog op papier zette, spreekt het totalitaire regime 'newspeak'. Dat is een taal die de betekenis van woorden opzettelijk verhult, verdraait of omkeert. Het 'Ministerie van Waarheid' doet in 1984 aan geschiedvervalsing.'

Quotes van de bespreking:
- Het is zo knap dat deze schrijver een loepzuivere vooruitziende blik heeft gehad.
- Heel bijzonder te weten dat het boek is geschreven in 1949 en nu zo relevant.
- Het boek heeft veel indruk gemaakt, het is goed geschreven en de appendix is erg hoopvol.
- Het boek heeft veel paralellen met de huidige tijd.
- Wat een ontzettend origineel en bijzonder boek.

Ookal dachten we het allemaal al gelezen te hebben, het lezen van dit boek heeft de ogen geopend, heeft ons ongerust gemaakt en we waren allemaal erg onder de indruk van de tijdloosheid van het boek. Hoe kan het toch dat dit boek ruim 60 jaar geleden geschreven is en zoveel zegt over de tijd waarin we nu leven. We zijn gewaarschuwd. 

-------

Maandag 3 april 2017 hebben we een prachtige bespreking gehad van De ruiter van Jan van Mersbergen. Een boek geschreven vanuit een paard. En wat voor een paard. Een paard dat voelt, ziet, hoort, ruikt en zo een ongewone, maar haarscherpe verteller is.

- Het paard in dit boek is een volstrekt geloofwaardige verteller. Vooral de beschrijving van geluiden (in de nacht) is erg goed.
- De personages in dit boeken moeten allemaal over hun eigen schaduw heen springen; dat wil zeggen dat opa echt het verdriet van zijn overleden echtgenoot moet loslaten, de kleindochter moet gaan beslissen voor haarzelf en het paard moet springen, al durft hij dat niet.
- De stijl van het boek, de cadans die in het boek aanwezig is, zijn zo goed dat het boek je echt 'pakt'.
- 'Eigenlijk heb ik een hekel aan paarden, maar vanaf pagina 1 vond ik dit een heel erg leuk paard'.
- De natuurbeschrijvingen in het boek zijn prachtig!
- Jan van Mersbergen durft weg te laten in dit boek. Hij laat daardoor ruimte over aan de lezer om na te denken.

We hebben het boek een ruime 7,5 gegeven. Een aanrader!

-------

Maandag 6 maart bespraken we De ondergrondse spoorweg, van Colson Whitehead. Deze bijeenkomst bewees maar weer eens dat de Nieuwe Leeskring bestaat uit kritische en ervaren lezers en lezeressen die zeker niet klakkeloos volgen wat er in de pers over een roman geschreven wordt. De pers was over het algemeen behoorlijk enthousiast over de Ondergrondse Spoorweg van Colson Whitehead, inclusief aanbevelingen van Oprah Winfrey en voormalig President Obama, maar de Nieuwe Leeskring kwam niet verder dan een gemiddeld cijfer ergens tussen de 6 en 7. Een greep uit de reacties:

 

“Ik vond het nogal vlak allemaal, het greep me niet bij de keel”..

“Ik was heel blij dat er een soort van afstand ontstond of gemaakt was, want er
staan wel erg veel gruwelijkheden in…”

“Ik vond het te gruwelijk om verder te lezen, ik moest het echt weg leggen…”

“Cora was niet een persoon die me pakte, je krijgt niet echt hoogte van haar emoties. Het verhaal blijft wel lang hangen.”

“Ik was er niet zo van onder de indruk, maar misschien kwam dat ook door de
veel te hoge verwachtingen; want echt slecht is het natuurlijk ook weer niet.”

“Hij vertelt wel al die gruwelijkheden, maar echt leven gaat het niet voor mij.”

“Ik heb er wel veel van geleerd , het is een heel interessant verhaal.”

“Ik vond het wel een heel goed boek, ongelooflijk indringend, ik zal het niet snel vergeten, het blijft me echt achtervolgen. Ik vond het juist heel begrijpelijk dat je niets te weten komt over de emoties van Cora. Wat zij meemaakt is zo afschuwelijk dat zij het zich niet kan permitteren emoties toe te laten.”

-------

Op maandag 6 februari hadden we een boeiende discussie over Elke dag is voor de dief van de schrijver/fotograaf Teju Cole. Teju Cole vertelt over een man die na een lang verblijf in de Verenigde Staten voor een bezoek terugkeert naar zijn geboorteland, Nigeria. In korte fragmenten lees je hoe hij dat bezoek ervaart. Allerlei onderwerpen komen voorbij: corruptie, familiebanden, literatuur en kunst, het openbaar vervoer, de stroomvoorziening, enzovoort. De man – hij krijgt geen naam – ontdekt hoe hij het leven in een onzekere en corrupte samenleving ontwend is. Het boek, dat ook foto’s van Teju Cole bevat, scoorde op het eind van de avond bijna een 8, een punt hoger dan aan het begin van de avond. Dat laat weer eens zien hoe leuk het is samen over een boek te praten. De betekenis die het boek voor je heeft wordt erdoor verdiept.

Een paar uitspraken over het boek:

‘Ik heb het in één ruk uitgelezen.’
‘Mooi en beeldend geschreven, je zag het meteen voor je’
‘Is het nou een roman, een reisverhaal of een essay?’
‘Ik vond het steeds leuker naarmate ik verder kwam.’
‘Elke keer dat je toegeeft aan corruptie hou je het systeem in stand, maar wat kun je anders?’
‘Je krijgt een interessant inkijkje in een cultuur die heel anders is georganiseerd.’

-------

Tijdens de eerste bijeenkomst van het nieuwe jaar, op maandag 9 januari, besprak de Nieuwe Leeskring de roman Moeders Zondag van Graham Swift. De recensies over dit juweeltje waren al zéér lovend, en onze lezers/lezeressen waren al even enthousiast, het is lang geleden dat er zó een grote unanimiteit was over een roman; een greep uit de reacties:

“Een schitterend meanderende, schilderachtige, fijngevoelige toon, echt prachtig.”
“Je voelt de dreiging langzaam opkomen, echt heel knap gedaan.”
“Mooi hoe de sfeer van die tijd beschreven is, met de klassenverschillen en rolverhoudingen die toen gewoon waren, en ook in de liefde doorspeelden…”
“Het deed me af en toe een beetje aan Downtown Abbey denken.”
“Het enige nadeel aan het boek is dat het zo dun is”
“Ik heb zo genoten van dit boek, er zit totaal geen effectbejag in en toch blijft de spanning continu voelbaar;”
“Ik vond het zinderend, vooral ook de erotiek, ik geef het boek gewoon een 10;”
“Het wordt nergens zoet, ik was er echt verrast door”
“Een juweeltje, erg prettig dat er geen oordeel of boodschap in het boek zit”.
“Het zijn allemaal kleine schilderijtjes die de schrijver maakt met een prachtige, tragische ondertoon.”

---------

Maandag 7 november besprak de Nieuwe Leeskring Selma van Carolijn Visser over een vrouw die in WOII aan de concentratiekampen is ontsnapt en die later samen met haar man en twee kinderen in de jaren 50 en 60 in het communistische China onder het schrikbewind van Mao Zedong een leven proberen op te bouwen.

Tijdens de bespreking bleek dat de meeste deelnemers het een goed tot geweldig boek vonden. Sommigen beoordeelden het iets minder (dus niet slecht) omdat de feiten en omstandigheden in het China van toen weliswaar heel  goed uit de verf komen, maar de karakters en emoties te vlak blijven.

De meerderheid was het er om uiteenlopende redenen over eens dat het een terecht DWDD Boek van de Maand was.

Enkele citaten:

"Weergaloos. Verbijsterend."

"Het boek kwam heel dichtbij. Het heeft me wijzer gemaakt."

"Een prachtig verhaal. De manier waarop ze aan haar einde is gekomen, vond ik heel aangrijpend."

"Het is mij niet duidelijk geworden waarom Selma voor deze partner heeft gekozen."

"Ze heeft er gelukkig geen tearjerker van gemaakt."

"De personen kwamen bij mij niet binnen. Te afstandelijk."

"Aan de hand van de beschrijving van het dagelijks leven van Selma en haar gezin zijn de verschrikkingen van het regime van Mao mij pas echt duidelijk geworden. Het boek deed me denken aan het 'Tumult van de tijd' van Julian Barnes."

"Het boek schetst een geweldig tijdsbeeld."

"Jammer dat we niet meer weten over hoe haar twee kinderen zich uiteindelijk gered hebben."

"Op mijn werk heb ik een aantal keren gedacht: Dadelijk kan ik naar huis. Dan kan ik verder lezen."

--------

Maandag 10 oktober 2016 besprak De Nieuwe Leeskring Wachten op Bojangles, van Oliver Bourdeaut. Verslag volgt nog.

------

Maandag 5 september jl besprak de Nieuwe Leeskring de roman Een Klein Leven van Hana Yanagihara. De meeste reacties waren zeer lovend:
“Ik vond het een buitengewoon intens en fascinerend boek;”
"Na het inlezen kon ik het niet meer wegleggen.”
“Een prachtig, maar ook gruwelijk boek.”
“Ik kreeg tranen in mijn ogen toen ik het boek in de trein zat te lezen.”
“Erg wijdlopig en af en toe larmoyant, maar toch: wat een leeservaring!”
“Het was af en toe wel een beetje geweldsporno”;
Een boek waar je een tijd lang in woont en waar je niet meer uit weg wil”
“Ik ben heel lang over dit boek blijven nadenken, ik werd er telkens weer aan herinnerd”;
“Als je zo’n jeugd hebt gehad als Jude, dan kun je daarna geen binding meer aangaan met mensen, dat beschrijft ze heel goed”;
“er wordt in dit boek een unieke liefdesverhouding beschreven;”
“Waarom moeten we dit lezen vroeg ik me in het begin af, maar daarna blijft het boek aan je trekken en wordt het een page-turner.”

----

Woensdag 11 mei 2016 besprak De Nieuwe Leeskring de nieuwste roman van David Grossman, genaamd Komt een paard de kroeg binnen. De leden waren, net als de pers, zeer te spreken over het verhaal. Zo was de reactie van een lid “Een fascinerend boek, heel wrang” en “Een mooi, tragisch boek” en een ander zei “Het wordt zéér interessant als dat kleine vrouwtje op het toneel verschijnt…” Enkele puntjes van kritiek waren het begin, dat wat langzaam op gang kwam, en de personages die op afstand bleven voor sommige lezers, waardoor ze minder empathie opwekten. Nog een greep uit de rest van de reacties:

 “ Een prachtig beeld dat hij als jongetje op zijn handen gaat lopen, en later ook nog eens…de wereld op zijn kop zetten..”

“Ik vond het een schitterend boek, ook door de vorm en dan al die gevoelslagen die er in zitten..”

 “Geweldig beschreven, die intens pijnlijke sfeer, en dat wordt steeds erger…”

-------------

Woensdag 6 april besprak De Nieuwe Leeskring de roman Schuld van Walter van den Berg. De recensies over deze roman waren behoorlijk lovend. Onlangs was de schrijver in de Nieuwe Boekhandel om over zijn boek te praten. Een greep uit de reacties van de leeskring:

“Hij zet mensen mooi in hun eigen taal neer.”


“Deze mensen zijn allemaal bezig met overleven, niemand lijkt echt gelukkig; dat is erg knap beschreven.”
“Het verhaal blijft maar in mijn hoofd zitten.”


“Hij maakt voelbaar hoe moeilijk het voor zijn personages is om uit het wereldje te komen waar ze in zitten.”


“Deze mensen zien zelf hun uitzichtloosheid niet, op hun manier zijn ze best gelukkig. De schrijver kruipt er binnen in, dat is knap en mooi gedaan.”


“Ergens vond ik het ook best wel een saai boek.”


“Wat een treurig wereldje, ik vond het bijna een documentaire, zo mooi gedaan.”


“Die kale taal, dat sluit perfect aan bij de personages. Ik ken het milieu niet dat hij beschrijft, en toch zou ik die mensen meteen op straat herkennen, zo goed zijn ze uitgetekend.”
-------------

2 maart 2016 besprak De Nieuwe Leeskring (met een flinke opkomst)  de roman Het tumult van de Tijd van de Engelse schrijver Julian Barnes. De recensies over deze roman warend zéér lovend en ook De Nieuwe Leeskring was vrijwel unaniem ( op één uitzondering na) buitengewoon enthousiast . Een greep uit de reacties:

“Een geweldig boek.”

“Hij beschrijft fenomenaal wat terreur met mensen doet. Hoe ga je om met de grote vraagstukken als je onder een dictatoriaal regime leeft, daar gaat dit boek over.”

“Prachtig beschreven hoe Sjostakovitsj de oplossing zoekt in de ironie.”

“Prachtig van binnen uit beschreven wat Sjostakovitsj heeft gevoeld en heeft meegemaakt in Sovjet-Rusland.”
“Echt een meesterwerk. Een ontroerend boek ook.”

“Het is het soort boek dat langzaam moet rijpen, maar dan wordt het ook schitterend.”

“Het is makkelijk om te zeggen dat je in verzet moet gaan, maar dit boek maakt duidelijk hoe ingewikkeld dat is.”


Op woensdag 3 februari besprak de Nieuwe Leeskring de roman Dertig Dagen van Annelies Verbeke. Net als in de pers werd de roman door De Nieuwe Leeskring overwegend positief beoordeeld, waarbij de leden unaniem vol lof waren over Vebekes prachtige taalgebruik. Een greep uit de reacties:

“Het pakte mij gelijk; ontroerend hoe de hoofdpersoon al die mensen helpt..”

“Prachtig taalgebruik en mooie observaties tussen de verhaallijnen door…”

“Het verhaal ontvouwt zich langzaam, maar het einde is ontzettend ontroerend.”

“Het is behoorlijk onsamenhangend allemaal, noch de karakters noch de thema’s zijn goed uitgewerkt..”

“Prachtig hoe ze de liefde tussen Alphonse en Kat beschrijft. Mensen worden door haar vanuit een emotie beschreven [...] net als in het echte leven loopt de liefde voor elkaar niet altijd synchroon.”

“Ze snijdt heel veel verschillende onderwerpen aan, daardoor is het soms een beetje te veel voor één boek, maar ze gebruikt wel erg mooie, poëtische taal…”

“Het thema discriminatie is knap in de roman verweven…”

---

Een nieuw jaar met goede voornemens: tijdens de eerste bijeenkomst van De Nieuwe Leeskring in het nieuwe jaar werd het 616 pagina’s tellende boek Zuiverheid van de Amerikaanse sterauteur Jonathan Franzen besproken. Daarvoor moest flink doorgelezen worden, maar de meeste aanwezigen hadden hier gelukkig weinig problemen mee, alhoewel de meningen toch enigszins verdeeld bleken: ‘Al die verschillende verhaallijnen die uiteindelijk toch allemaal bij elkaar komen, dat is echt prachtig gedaan; wat een vakmanschap’ en ‘Ik vind het leuk hoe al die absurditeiten voorbij komen; het is echt wel een page-turner, al vond ik het einde wat slap’ of ‘Ik heb niet zo’n zin om in die hoofden van die mensen te gaan zitten, maar het einde maakt veel goed’. In 2011 sierde Franzen de cover van het beroemde weekblad Time, met Great American novelist als ondertitel. Zuiverheid is in de pers over het algemeen redelijk lovend ontvangen. Nog enkele reacties van lezers van De Nieuwe Leeskring:

‘Dat hoofdstuk over die ruzies tussen Tom en Annabel is echt geweldig om te lezen; een lekker soort ramptoerisme om dat op de voet te volgen'

‘Ik vond het verhaal van Andreas heel indrukwekkend. De communistische tijd in de voormalige DDR is echt fraai neergezet’

‘Ik kon me niet zo goed identificeren met Pip, ik mocht haar eigenlijk niet zo’

‘Het is groots en meeslepend geschreven; enige nadeel misschien dat het af en toe nogal gedetailleerd is, dat haalt de cadans er soms een beetje uit'

Al met al kwam De Nieuwe Leeskring uit op een dikke voldoende: een 7 ½. De roman die is gekozen voor de volgende keer op woensdag 3 februari is Dertig Dagen van Annelies Verbeke.

---

Op woensdag 2 december besprak De Nieuwe Leeskring de roman Maan en Zon van Stefan Brijs, het was wederom een bijzondere avond. Gedurende de bespreking werd iedereen steeds enthousiaster over het boek. Dat gebeurt overigens wel vaker bij De Nieuwe Leeskring – ook wel eens in omgekeerde richting. Door de intensieve wijze waarop het boek wordt besproken, worden de aanwezigen geprikkeld en wordt er telkens een bredere betekenis gevonden dan misschien in eerste instantie verwacht werd.

Wat de lezers vonden van Maan en zon:

“Een mooie sociale geschiedschrijving.”

“Het boek zit goed in elkaar; het benauwende van het eiland wordt goed beschreven.”

“Toen ik het uit had vond ik het boek mooier dan toen ik het boek las.”

“Iedereen wordt met respect beschreven; het is een warmbloedig boek.”

“Hij heeft een hele prettige schrijfstijl. Ik zou het boek willen typeren als een prachtige streekroman.”

“Het raakte mij wel wat die mensen  doormaken en het eind is ronduit spannend..”

---

Woensdag 7 oktober 2015 besprak De Nieuwe Leeskring Als de winter voorbij is, de nieuwe roman van Thomas Verbogt. De pers was behoorlijk enthousiast over deze roman, maar De Nieuwe Leeskring was toch wat minder positief ( al werd de stijl alom geprezen), hetgeen maar weer eens onderstreept dat er in de leeskring aandachtig en kritisch gelezen wordt zonder slaafs te volgen wat er in de media over een boek geschreven is.  Een greep uit de reacties:

“ Het is mooi geschreven, hij raakt heel veel thema’s aan.”

“Het is best een mooi boek, maar er blijft niet veel hangen. Het is nogal navelstaarderig.”

“Het boek raakte mij. Toen ik het uit had ben ik het meteen opnieuw gaan lezen.”

“Je kan dit boek op twee manieren lezen, op de plot of op de sfeer. Alleen wat betreft die sfeer is het boek gelukt, maar dat wil de schrijver misschien ook. Het verhaal van Becky is ongelooflijk mooi beschreven.”

“Soms ook een nogal vermoeiend boek.”

“Hij schrijft over wankelmoedige mensen. Dat vind ik mooi.”

“Of hij moet minder vertellen en het aan de lezer overlaten; of hij moet meer informatie geven, maar zo is het onbevredigend.”

---

Woensdag 2 september 2015 begon De Nieuwe Leeskring na de zomerstop met het verwelkomen van enkele nieuwe leden. Met een prettig grote, maar wel overzichtelijke groep begonnen wij met de bespreking van Aquarium, de laatste roman van David Vann. Deze auteur bracht in september 2013 een bezoek aan De Nieuwe Boekhandel geweest om voor te lezen en te signeren. De Leeskring was unaniem laaiend enthousiast over Aquarium (net als de pers) – en dat komt niet heel vaak voor! De laatste keer was bij de bespreking van Het hout van Jeroen Brouwers enkele maanden hiervoor. Overigens was de Leeskring in 2010 eveneens laaiend enthousiast over Legende van een zelfmoord, ook van David Vann. Een kleine greep:

“Wat is dit gruwelijk mooi”.

“Prachtig beschreven, die dynamiek tussen moeder en dochter”.

“….en toen was het alsof ik alsof ik opeens naar binnen werd getrokken. Wow, wat een mooi boek.”

“Ik heb genoten van de schitterende beeldtaal en de prachtige beschrijvingen.”

“Ik vond het net een modern sprookje: de slechterik wordt uiteindelijk de verlosser.”

“En dan heel bizonder ook de lucht die in de zinnen zit zonder dat het boek verder luchtig te noemen is.”

En zo kunnen we nog wel een tijdje doorgaan…

 

----

 Op woensdag 1 juli j.l. besprak De Nieuwe Leeskring Onderworpen, de nieuwe roman van Michel Houellebecq. Een politieke what if-toekomstfabel, waarin het Frankrijk van 2022 na verkiezingen redelijk moeiteloos en zonder al te veel strijd is omgetoverd in een islamitisch land. Op het moment van verschijnen van deze roman in Frankrijk vond de aanslag op de redactie van Charlie Hebdo plaats. Een greep uit de reacties van De Nieuwe Leeskring:
-Op een gegeven moment werd ik er helemaal ingezogen, en moest ik het in één keer helemaal uitlezen.
- Het is fascinerend hoe Houellebecq niet zozeer een parallelle wereld beschrijft of een wereld ver in de toekomst, maar meer een uitvergroting van wat er nu al is; best wel beangstigend;
- Dit is Houellebecq op zijn best: vilein, zeer geestig, provocerend en vol zelfspot.
- Erg leuk om te lezen, al is niet alles even geloofwaardig; ik geloof bijvoorbeeld niet dat vrouwen zo makkelijk al hun rechten zullen afstaan;
- Dit is echt een boek met meerwaarde; zeer hilarisch af en toe.
- Het is eigenlijk geen aanval op de islam. Het is meer onze westerse samenleving die op de hak wordt genomen, en dat zet toch wel aan het denken. Goed om af en toe eens te beseffen dat onze huidige maatschappij helemaal niet zo vanzelfsprekend hoeft te zijn in de nabije toekomst.


Op woensdag 6 mei jl besprak de Nieuwe leeskring Slaap Zacht, Johnny Idaho, de laatste roman van Auke Hulst ( in de media zeer gunstig ontvangen). Het tweede uur van de bespreking was de schrijver zelf daarbij aanwezig om over zijn roman te praten en vragen te beantwoorden; het werd daardoor een zeer geanimeerde en verhelderende bijeenkomst, waar nog lang werd nagepraat en de auteur bleef om zijn boek(en) te signeren;

Een greep uit de reacties:

“Hij stelt een waanzinnig belangrijk onderwerp aan de kaak;”

“Een zeer intrigerend boek…”

“Het is zeker ook een hoopvol boek; niet alles in de wereld is maakbaar en beheersbaar, dat lees ik erin”;

“Knap hoe hij alle personages een eigen geluid heeft gegeven;”

“Ik ging voor alle personages sympathie voelen, zo goed en gelaagd is het geschreven;”

“Wel een beangstigend boek; ik had wel wat meer leuke vooruitzichten willen horen;”

“Het is heel masculien geschreven: stoere zinnen en stoere constructies”

“Ik voelde een fijne afstand; je mag zelf kiezen of je met de personages mee gaat of niet;”

“Niet alles wordt voorgekauwd; ik voel me als lezer serieus genomen;”

“zo worden we dus gemanipuleerd zonder dat we het zelf weten; dat is geniaal beschreven;”


Op 1 april 2015 besprak De Nieuwe Leeskring Tijdmeters van de Engelse schrijver David Mitchell, een lijvige pil van 587 pagina’s. De pers was over het algemeen zeer enthousiast over deze roman: “Fantastisch, in alle betekenissen van het woord;” “David Mitchell laat de lezer op literair gebied alle hoeken van de kamer zien;” ”Meedogenloos briljant proza..;”

Kritiek was er ook: ”Als dit literatuur is dan ben ik Katrien Duck…”; Dit tegengeluid heeft met name betrekking op het onvervalste fantasy-gedeelte van het boek, dat niet bij iedereen in goede aarde viel.
Ook De Nieuwe Leeskring ( kritisch en aandachtig lezend als altijd) was niet onverdeeld positief over dit boek – dat uit een aantal novellen bestaat- al waren de meesten het er wel over eens dat Mitchell een uitstekende verteller is - maar heeft hij wel voldoende te zeggen? Een greep uit de reacties:
“ik vond het meeslepend en zeer ambitieus, in de goede betekenis van het woord; ik heb het met veel plezier gelezen;”
“het leest prettig, maar daar blijft het dan ook bij;”
“het is geweldig geschreven, maar ik had er verder niet veel gevoel bij;”
“zijn dit nou vingeroefeningen van Mitchell?”
“dat gedeelte over die journalist in Irak blijft echt hangen, dat is heel indringend; je begrijpt echt de dilemma’s waar die man voor staat.”


 

De Nieuwe Leeskring heeft Het Hout van Jeroen Brouwers besproken op 4 maart 2014. Het was weer een wonderschone avond over een heel bijzonder akelig, maar o zo prachtig geschreven boek. Gemiddeld een 8,5!!

Enkele quotes:

- Wat een verschrikkelijk verhaal, wat was het moeilijk om te lezen, maar wat was het ongelooflijk goed geschreven.
- Op bijna elke pagina staat wel een een mooie zin.
- Wat heeft Brouwers zijn schrijfstijl goed aan het verhaal aangepast. Je hóórt de woorden uitgesproken worden in het klooster. De schrijfstijl maakt onderdeel uit van het verhaal.
- Er zit een zeer spannende cliffhanger in het verhaal, zonder dat je doorhebt dat je op iets zit te wachten, krijg je toch een spannende ontknoping te lezen.
- Het boek eindigt nogal bombastisch, niet heel erg geloofwaardig, maar wel heel prettig om te lezen.
- Wat fijn dat het boek niet gaat over 'geloven' zelf, maar meer over onderdeel uitmaken van een geloof en het maken van menselijke keuzes.

Wij hebben een heel bijzonder gesprek gevoerd over geloven, over misbruik over wel of niet 'iets' doen en wanneer doe je dan iets? Wij vroegen ons af of dit een boek was waarin het misbruik van jongens in internaten in de jaren '50 een extra stem krijgt of dat het een boek was dat op elke situatie gelegd kan worden waarin er sprake is van misbruik. En de vraag is dan, als je iets ziet of weet, wanneer doe je er dan iets aan? Of kan je niets doen?


Op woensdag 4 februari 2015 besprak De Nieuwe Leeskring Zondagen in augustus van Nobelprijswinnaar Patrick Modiano. “De Vermeer van de literatuur”, zo is Modiano door de franse krant Le Figaro genoemd, vanwege zijn meesterschap in het oproepen van een sfeer die het best te typeren is als melancholiek en ijl.

Schrijver Kees van Beijnum over deze roman: “Zondagen in Augustus
is een uitzonderlijke roman die alles heeft: betovering, spanning, wijsheid. Modiano heeft geen grote woorden nodig. In een stijl die niet overvoert maar meevoert, krijgt hij de lezer precies waar hij hem hebben wil.”
Een andere mening: “je hebt bij Modiano altijd het idee dat waar het werkelijk om te doen is zich nét buiten beeld bevindt, nét buiten het kader is gevallen; Hij toont nét te weinig, met andere woorden: precies genoeg.”
Maar sommige lezers van de Leeskring waren minder enthousiast:
“Het viel wat tegen; je krijgt niet genoeg informatie over de personen en dat is jammer; de stijl is wel mooi;

   “Ik vond er niet veel aan; het blijft allemaal zo onduidelijk;”

   “Hij schrijft erg mooi, maar het verhaal is nogal dun vind ik”;

Er waren ook tegengeluiden:

   “Je kijkt met de bril van nu naar de dingen uit het verleden; dat is heel subtiel gedaan.”  “dat er veel gaten in het verhaal vallen spreekt mij juist aan, het hoeft niet allemaal ingevuld te worden; dat schimmige en mistige bevalt mij heel goed; de sfeerbeelden zijn prachtig;”

Al met al een zeer levendige bijeenkomst, juist omdat de meningen over dit boek nogal uiteenliepen.


Op 7 januari 2015 bespraken we Ik kom terug van Adriaan van Dis. Dit is wat De Nieuwe Leeskring ervan vond ( een greep):

-“Hij schuwt niet zijn eigen houding onder de loep te nemen”
-“Vooral de kleine observaties zijn vaak heel raak”
-“Het is mijn eerste kennismaking met Van Dis; ik was aangenaam verrast”;
“Met name heel vermakelijk; de korte hoofdstukjes vond ik het mooist”;
“Mijn sympathie switchte regelmatig van moeder naar zoon; dat is knap gedaan.”
Al met al waardeerde de Leeskring het boek gemiddeld met het cijfer 7,5.


In december besprak De Nieuwe Leeskring Kom hier dat ik u kus, van Griet Op de Beeck. Hieronder enkele reacties:

- 'Wat een opmerkelijke schrijfstijl!'
- 'Het boek is een uiteenzetting van gekwetste personen, het zijn kapotte mensen'.
- 'De familiedynamiek is boeiend, vermoeiend herkenbaar en de eenzaamheid van ieder persoon is voelbaar in het verhaal'.
- 'Het is een wonderschoon boek'.
- 'Ze heeft heel simpel neergezet wat de kwetsuren van de hoofdpersonen zijn'.
- 'Het boek werd vervelend. Het gevoel dat je bij de stad Brussel kan hebben: treurig'.
- 'Het boek krijgt een extra laag als de hoofdpersoon nader tot haar vader komt'.


Op 5 november jl besprak De Nieuwe Leeskring de onlangs verschenen roman Roxy van Esther Gerritsen; Deze roman is in de NRC, de Volkskrant en het Parool juichend ontvangen (…”het zou kunnen dat er dit jaar nóg betere romans verschijnen, maar het is moeilijk voor te stellen”; ..“irritant goed geschreven verhaal over de escapades van een jonge weduwe”).

De leeskring was een beetje verdeeld over Roxy , al werd de roman over het algemeen positief beoordeeld en was iedereen unaniem van mening dat de schrijfster een weergaloze stijl heeft en dat het boek daarom leest als een trein; enkele reacties:

“Die scene met die politieagenten is echt fantastisch! Hoe verzin je het”;
“Het is uitgebeend en zeer to the point geschreven; ik heb ook erg moeten lachen;”
“De inhoud vond ik wat minder maar haar stijl maakt wel alles goed; zeer vlot geschreven;”
“De enorme radeloosheid van Roxy wordt goed invoelbaar gemaakt;”
“ik kon haar daden niet helemaal goed begrijpen, maar het is lekker lezen en er valt veel te lachen"


1 oktober 2014 besprak De Nieuwe Leeskring Misschien wel niet van Jannah Loontjens. In deze roman heeft zij haar eigen generatie willen spiegelen: dertigers en veertigers die zich als studenten blijven gedragen, ook al hebben ze kinderen, een partner en een baan; “existentiele twijfel in tijden van Facebook” is over deze roman gezegd en ook: “vervreemding en richtingloosheid in de tijd van internet en sociale media”. Daarnaast is de roman af en toe ook behoorlijk hilarisch. De Leeskring was vrij positief ( gemiddeld werd het cijfer 7 uitgedeeld) en het boek gaf veel stof tot discussie over het verschil in generaties, vroeger en nu. Enkele reacties die naar boven kwamen: “Er is een boek over mezelf verschenen; heel herkenbaar allemaal”; “Goed dat het boek niet helemaal dichtgetimmerd is”; “Het is heel helder en puntig geschreven; het leest heel vlot;” “Wat een drukte allemaal; maar het is dan ook duidelijk een beeld van een bepaalde generatie;” “De jongere generatie wil van alles uitproberen en dat is heel herkenbaar in dit boek weergegeven.


Op woensdag 4 september besprak De Nieuwe Leeskring Al wat schittert, de 818 pagina’s tellende roman van de jonge in Nieuw Zeeland wonende schrijfster Eleanor Catton, die daarmee de prestigieuze Man Booker Prize 2013 won. Vermoedelijk vanwege de omvang van de roman waren er weinig belangstellenden – uitzonderlijk voor De Nieuwe Leeskring- maar het was duidelijk dat met name de liefhebbers en fijnproevers op de bespreking waren afgekomen.

Dit is wat de pers vond van het boek ( een greep):
“Al wat schittert is een duizelingwekkende roman, met een ingenieuze opbouw en rijk van taal”;
“Al wat schittert is één groot spel, eerder een briljante meesterproef dan een parodie of een pastiche. Nergens raakt Catton de greep op haar ambitieuze project kwijt, alle verschillende personages zijn radertjes in een groot uurwerk dat zich onaangedaan een weg tikt naar de laatste pagina’s.”
“Meesterwerk. Overdonderend complex, knap geconstrueerd en stilistisch deugt alles.”
En dit is wat de Leeskring er van vond:
“je moet er flink voor werken, maar het loont de moeite om door te zetten; het is een prachtig verhaal, waar alles met alles samenhangt; een raderwerk inderdaad”.
“het boek heeft vele lagen die pas langzaam aan de oppervlakte komen: het lijkt een thriller, maar het ontpopt zich ook meer en meer als een liefdesroman. Knap gedaan.”
“Overdonderend; echt een boek om een paar weken in onder te duiken.”
“Het is intensief en zeer aandachtig lezen, maar het boek zit vol kleine juweeltjes; het is spannend, maar het gaat niet alleen om de spanning; stilistisch bijna perfect.”


De Nieuwe Leeskring besprak in juni Jagtlust van Annejet van der Zijl. Een boek dat leest als een autobiografie. Is het de biografie van Fritzi Harmsen van Beek of is het een biografie van een huis? Jagtlust gaat over een prachtig huis waarin een bont gezelschap van schrijvers, kunstenaars en journalisten een tijdlang leeft en feest. De hoofdbewoonster van het huis is Fritzi Harmsen van Beek. Zij bepaalt wie er binnen komt en wie er onderdeel uit mag maken van Jagtlust.

- 'In zijn soort een goede biografie'.
- 'Een prachtige beschrijving van de na-oorlogse jongeren'.
- 'Het boek riep herinneringen op'.
- 'Ik vond het een fascinerend verhaal'.
- 'Het huis Jagtlust staat symbool voor het leven van de dichteres Fritzi Harmsen van Beek'.


Op 21 mei 2014 besprak De Nieuwe Leeskring Over zij en ik, van Marjoleine Oppenheim-Spangenberg. Na de pauze was Marjoleine zelf aanwezig om over haar boek te praten en vragen te beantwoorden. Er waren veel belangstellenden en de reacties waren over het algemeen zeer gunstig. Hieronder enkele quotes die opstegen tijdens de bespreking (voordat Marjoleine er was):

- Het is heel stijlvol geschreven, absoluut niet larmoyant, ook al zou het onderwerp zich daar wel voor lenen; er wordt veel aan de verbeelding overgelaten; er staan bijna geen bijvoeglijk naamwoorden in het boek

- Het is een mooi en aangrijpend boek, het grijpt je af en toe naar de strot

- Het is nogal sec en direct beschreven allemaal, bijna gesublimeerd

- Je voelt de afstand tot haar moeder, dat maakt zij zeer invoelbaar; ik was ook gefascineerd door de dingen die niet gebeurden

- Wonderbaarlijk hoe veerkrachtig mensen kunnen zijn, ook onder de zwaarste omstandigheden; ik kon het boek niet wegleggen

- Er worden geen rode rozen rood geverfd, dat maakt het boek zo sterk en leesbaar.

Over De Nieuwe Boekhandel schreef Marjoleine later aan Monique: "Het was inspirerend en intiem. Goeie leesclub die intelligente vragen stelt. Heb genoten. Altijd fijn in jouw boekwinkel!"


De Nieuwe Leeskring heeft op woensdag 16 april 2014 Vele hemels boven de zevende van Griet op de Beeck besproken. Het boek heeft gemiddeld een 8,5 gekregen van de leeskring. Een zeldzaam hoog gemiddeld cijfer. Uit onderstaande quotes bleek wel dat dit boek zeer de moeite waard is om te lezen:

- De schrijfstijl: 'Wat een schoonheid!'
- Sommige passages zijn om te smullen.
- Er staan prachtige zinnen in het boek, je wordt helemaal meegesleept.
- De schrijfster kan erg goed observeren.
- Het lijkt net alsof je van een afstand naar herkenbare problemen aan het kijken bent.
- Er is veel zintuigelijk en warmbloedig taalgebruik.

 

Waarom Libris
Boekbestellingen worden t/m 22 december 2017 GRATIS thuisbezorgd.
Kies uit meer dan een miljoen artikelen, waaronder ruim 25.000 Nederlandse ebooks.
Thuis bestellen en bezorgen of afhalen en betalen in de boekhandel.
Ruim 85.000 boeken op werkdagen voor 23.00 besteld, de volgende dag bezorgd
Volg uw bestelling via Track & Trace van PostNL
Bijna 100 aangesloten kwaliteitsboekhandels.
pro-mbookslibr1 : libris : 19