September 2018: Wat las Marlous Schoemaker, uitvaartbegeleider OERafscheid en tekstschrijver?

Laatste boek: The Penguin Book of Japanese Short Stories: een monumentale bloemlezing van oude en nieuwe Japanse verhalen, ingeleid door Haruki Murakami en bijeengebracht door diens vaste vertaler Jay Rubin. Als groot liefhebber van zowel Japan als Murakami móést ik dit boek natuurlijk hebben.
Houdt van: Alles van Murakami! De moord op Commendatore viel wat tegen, maar ik herlees nu zijn eerdere werk. Zo mooi hoe hij het magische met het alledaagse verweeft. En altijd weer die eenzame mannen op de bodem van een put, in de steek gelaten door hun vrouw, maar intussen de heerlijkste zeewiergerechtjes bereidend. Murakami is trouwens gek op spaghetti, wist je dat? Ik lees graag over de levens van gewone mensen en dan het liefst in een historische context (zoals Notwithstanding van Bernières en The Red House van Haddon) Non-fictie is mij vaak te feitelijk. Ik mis daarin het menselijke aspect, de dialoog.
Favoriete leesplek: thuis op de bank in een soort nest van kussens en verder overal zodra ik ook maar even ergens moet wachten.

 

 

 

 

 Foto © Jacinthe Sykora

 

Juni 2018: wat las Mila Noe, 2e klas mavo van Het Baudartius College?

Laatste boek: Op dit moment lees ik drie boeken tegelijk, Renegades van Marissa Meyer, Good Night Stories for Rebel Girls van Elena Favilli en het laatste deel van mijn oude verslaving, Dagboek van een Muts van Rachel Renée Russell. Dat laatste boek mag helaas niet van mijn lerares Nederlands, dus tijdens die les lees ik altijd stiekem Engels.
Houdt van: Fantasy! Ik vind het heerlijk om in een andere wereld te duiken. Boeken van Nederlandse auteurs voor mijn leeftijd zijn vaak zo zwaar op de hand en gaan vooral over problemen. Ik heb helemaal geen zin om me daarmee bezig te houden; mijn eigen leven is al serieus genoeg.
Favoriete leesplek: Eigenlijk overal, maar ik zit tijdens het lezen wel altijd heel graag in kleermakerszit. Het liefst op de vloer van mijn kamer met mijn rug tegen de deur, maar dan moppert mijn moeder altijd dat ze er niet meer in kan.

 

 

 

Foto © Jacinthe Sykora

April 2018: wat las Otteline Leopold, psychologe?

Laatste boek: Met mijn leesclub lezen we altijd het hele oeuvre van een auteur. Nu zijn we bezig met Duitse les van Siegfried Lenz. Een ‘nobel’ en nog altijd opvallend actueel boek dat duidelijk maakt hoe belangrijk het is om zelf te blijven denken. Eerder las ik De avond is ongemak van Marieke Lucas Rijneveld; wat kan die schrijven! Ik ga haar zeker volgen.
Houdt van: Poëzie. Op mijn kamer staat al jaren een foto van Joseph Brodsky, met kat. Vooral de Poolse dichters vind ik prachtig. Het bundeltje Mystiek voor beginners van Zagajewski heeft mij ooit nog eens door een vreselijke zeilreis naar de Lofoten gesleept. Vertaler Gerard Rasch, die al deze dichters ontsloten heeft, ben ik al mijn hele leven dankbaar.
Favoriete leesplek: gewoon thuis op de bank en in de trein.

 

 

Foto © Jacinthe Sykora

Februari 2018: wat las Geert van Dee, voormalig organisatieadviseur?

Laatste boek: Homo Deus van Yuval Noah Harari, een beangstigend maar geweldig boek. Ik wil nu ook heel graag Sapiens lezen, maar dat heeft mijn vrouw nog niet uit.
Houdt van: voornamelijk non-fictie met een sterke voorkeur voor (politieke) biografieën. Zo ben ik nu bezig in de biografie van Angela Merkel van Michèle de Waard, lekker compact voor in de tas. Verder heb ik net de monumentale biografie van de Duitse historicus Volker Ullrich over Adolf Hitler aangeschaft; je wilt toch begrijpen hoe zo’n man in elkaar steekt.
Favoriete leesplek: onze study, of liever gezegd bureau, waar ik mij heerlijk in mijn Schuitemastoel nestel (eeuwig zonde dat de fabriek ermee opgehouden is). Alle lampen uit, op een na, en lekker lezen maar.

 

  

 

Foto © Jacinthe Sykora

November 2017: wat las Coen de Heer, jurist?

Laatste boek: twee uitersten: de biografie van boer en politicus Sicco Mansholt, geschreven door Johan van Merriënboer. Prachtig! En het boekje Voorlichting loopt met u mee tot het ravijn van Ybeltje Berckmoes. Tja.
Houdt van: non-fictie (politiek, geschiedenis, maatschappij, wetenschap). Misschien in een poging om te begrijpen wat er om mij heen gebeurt. Soms laat ik mij tot fictie verleiden, met wisselend succes. Psychologie- en zelfhulpboeken lees ik niet.
Favoriete leesplek: met een nieuw boek onder de arm de straat oversteken om bij Van Rossum een cortado te drinken - dat zijn momenten van grote tevredenheid. Overigens kan ik overal lezen, en dat doe ik ook: op het station, op mijn werk, thuis op de bank, in bad of in bed.

 

 

 

  

Augustus 2017: wat las Heleen Regenspurg, kunsthistorica?

Laatste boek: My name is Lucy Barton van Elizabeth Strout. Het perfecte boek, zowel qua verhaal als stijl. Het speelt nog steeds af en toe door mijn hoofd en ik wil graag meer van haar lezen.
Houdt van: vooral Nederlandse literatuur, de laatste tijd ook meer hedendaagse auteurs. Verder lees ik steeds meer non-fictie, zoals The Shepherd's Life van James Rebanks en Juliana van Jolande Withuis.  
Favoriete leesplek: in de trein (als doorgewinterde forens). Als klein meisje las ik altijd in bad. Dat blijft de fijnste plek, maar helaas heb ik er nu geen.

 

 

 

 

Mei 2017: wat las Bert van natuurvoedingswinkel De Koehoorn?

Laatste boek: De utopie van de vrije markt van Hans Achterhuis. Mateloos interessante ontmaskering van het neoliberalisme, tegen de achtergrond van de internetzeepbel en wereldwijde bankencrisis.   
Houdt van: alles van Adichie (We moeten allemaal feminist zijn) tot Zwagerman, maar ook filosofie, psychologie ... wat eigenlijk niet?
Favoriete leesplek: de oude eiken kloostertafel in ons souterrain, waaraan ik als jongetje al de krant las. Ik kan daar uren slijten tot mijn vrouw roept: ‘Heb je nou nóg niet bewogen?!’

 

 

Bert Van Wakeren 

Foto © Jacinthe Sykora

Maart 2017: wat las Elisabeth van Bakkerij van Rooyen?

Laatste boek: Goudzand. Verhalen, dagboeken en brieven van Konstantin Paustovsky, samengesteld en vertaald door Wim Hartog en uitgegeven door Van Oorschot. Heerlijk dikke levensgeschiedenis, prachtige natuurbeschrijvingen en een fascinerend tijdsbeeld.  
Houdt van: de Russische literatuur, vanwege de personages en de liefdesdrama’s.
Favoriete leesplek: de bank, met uitzicht op mijn stadstuintje.

 

 


 

 Elisabeth Goudzand

Mei 2016: wat las Wim van der Meij?

Etser Wim van der Meij, die heel veel Zutphense gebouwen en taferelen heeft geëtst, koos in 1988 zeer bewust voor Zutphen als woonplaats, en dat kwam voor een groot deel door Boekhandel Van Someren & Ten Bosch. Wat een weelde in zo’n kleine stad. Niet voor niets heeft hij een ets van de winkel gemaakt, die op onze boekenlegger prijkt. Want Wim is een echte lezer.

Voordat hij zich fulltime op het etsen stortte, werkte Wim als cafébaas, op een kantoor en in veel andere banen. Hij deed onder meer een MO-opleiding Engels. Sindsdien leest hij bij voorkeur Engelse literatuur, en ook wel geschiedenis. Die geschiedenis is dan meestal maritieme geschiedenis, want als kind wilde hij zeekapitein worden en die belangstelling is nooit overgegaan.
Lezen is vooral iets voor in bed, dagelijks een halfuur als overgang van de drukte van de dag naar de verkwikking van de slaap. En dan gaat het niet om lichte kost bij Wim, die niet minder dan twaalf edities van James Joyce' Ulysses in zijn kast heeft staan.
Een van de favoriete boeken in de stapel van het laatste halfjaar was One Fat Englishman van Kingsley Amis, een geweldig grappige, tongue-in-cheek geschreven roman uit 1963. En verder: Alice Munro, Lives of Girls and Women. Munro is de meester van het korte verhaal, ze won er in 2013 de Nobelprijs voor literatuur mee. Ze schrijft prachtig en precies Engels, er is geen woord te veel bij..

 

 


  Wim Vd Meij 1

 Fatenglishman Munronew

Maart 2016: wat las Stefan Groothuis?

Topschaatser Stefan Groothuis— hij heeft zojuist bekend gemaakt dat hij zaterdag 12 maart zijn laatste wedstrijd zal rijden — groeide op op een boerderij tussen Voorst en Zutphen en deed in Zutphen zijn vwo-opleiding. Hij woont nog steeds in Voorst. Als schaatser behaalde hij grote successen, zoals de gouden medaille bij de wereldkampioenschappen sprint en 1000 meter, en goud op de 1000 meter bij de Olympische Spelen van 2014. Een leven van trainen en reizen. Maar ook van lezen, heel veel lezen. Op zijn twintigste kwam hij door zijn Oekraïense trainer in contact met de Russische literatuur en daar heeft hij zich wel een jaar of vijf in ondergedompeld: Oorlog en vrede, Misdaad en straf, De gebroeders Karamazov. Die boeken zijn lang geleden geschreven, maar de filosofische en ethische kwesties zijn dezelfde als die van nu. Ook Ivan Gontsjarovs Oblomow vond hij prachtig: iemand die honderden bladzijden lang zijn bed niet uitkomt, dat is erg intrigerend voor een topsporter.

Maar Stefan kent niet alleen de Russen. De boeken van Haruki Murakami, Jack Kerouacs On the Road, Dante, ze hebben allemaal in zijn koffer gezeten. Papieren boeken, wel te verstaan, want van e-boeken houdt hij niet. De laatste jaren, na een ernstige depressie, verdiept hij zich vooral in fysica en filosofie, op zoek naar hoe de wereld in elkaar zit en hoe het leven te begrijpen is. Het beste boek dat hij daarover heeft gelezen is Jim Baggott, A Beginners´s Guide to Reality. Exploring Our Everyday Adventures in Wonderland, een toegankelijke geschiedenis van het denken over de werkelijkheid, van Socrates naar de kwantummechanica. Een andere favoriet van hem is het debuut van Donna Tartt uit 1992, De verborgen geschiedenis, dat mooi laat zien hoe een collectieve roes geheel uit de hand kan lopen. Voor Stefan Groothuis is het duidelijk: kennis van het leven bereik je niet door de bedwelming van geloof of esoterie, maar door de discipline van de wetenschap.


 

 

 

Stefan Groothuis 1

Foto © Paul van der Linde

Tartt Baggott

 

December 2015: wat las Jasperina de Jong?

Jasperina de Jong, zangeres, actrice, musicalster, boegbeeld van cabaretgroep Lurelei, en nog heel veel meer, woont al zo'n veertig jaar, eerst in haar vrije tijd, sinds 2003 permanent, op een mooie plek in de bossen dicht bij Zutphen. Een plek waar ze, zo uit haar bed, prettig hond Baddy kan uitlaten. Alleen moet het brave beest eerst nog wat geduld oefenen, want de dag begint (en eindigt) met lezen in bed. Van kinds af aan kon Jasperina helemaal in een boek opgaan; boeken leren je hoe de wereld in elkaar zit. Sinds ze niet meer optreedt, is het verwoede lezen helemaal terug. Als een boek uit is, moet ze echt recupereren. Gelukkig is er altijd weer het volgende boek.

Het menu bestaat eigenlijk uit van alles, vooral Engelstalig. Zoals Daphne du Maurier (bijvoorbeeld The Progress of Julius), Antonia Fraser (Mary Queen of Scots), George Eliot (Middlemarch), Willa Cather (My Antonia).

Je kunt haar wel vragen haar favoriete boek te noemen, maar dan krijg je er meteen een hele reeks. In ieder geval horen de boeken van de Canadese Nobelprijswinnares (2013) Alice Munro daarbij, onder andere The View from Castle Rock, een geheel van korte verhalen die deels haar familiegeschiedenis vertellen, teruggaande op het Schotland van de achttiende eeuw. En Augustus van John Williams, een knappe roman over de bekende Romeinse keizer in de vorm van brieven en dagboekfragmenten. Over familiegeschiedenissen gesproken: Jasperina noemt graag ook De genen van mijn vader van Martine Letterie, het eerste boek voor volwassenen van deze bekende kinderboekenschrijfster.

Ik lijd als ik een dag niet heb gelezen, zegt Jasperina de Jong, en je gelooft haar onmiddellijk.


 

 

Jasperina De Jong 5

Castle Rock Genen Vader

Oktober 2015: wat las Johannette Zomer?

Johannette Zomer, een van Nederlands topsopranen, woont al acht jaar in Zutphen. In augustus schitterde zij hier nog bij het Cellofestival in Villa-Lobos' Bachianas Brasileiras nr. 5 en in het Requiem van Fauré. Hoe zij in Zutphen terechtkwam? Haar man, een Engelse barokviolist en literatuurwetenschapper, reisde veel door Nederland om het land te leren kennen en ontdekte onze stad als plaats waar het fijn zou zijn om te gaan wonen. Haar eerste reactie was nog: maar dat is veel te ver weg!

In het seizoen en tijdens tournees ontbreken de tijd en de rust voor het lezen van boeken. Zomer heeft in de trein en het vliegtuig wel altijd een stapel bewaarde supplementen van de krant bij zich. Boeken zijn voor in de vakantie en dan ook meteen veel: meestal wel een boek per dag. Een boek dus, niet letters op het scherm van een e-reader. Een boek moet je voelen, je moet het ruiken, je moet erin kunnen bladeren.

Romans leest Zomer weinig, haar voorkeur hebben non-fictieboeken over concrete levens, vaak in landen ver van ons vandaan. Heel mooi vond zij A Man of Good Hope van Jonny Steinberg. Nadat de Somalische jongen Asad zijn moeder vermoord ziet worden door een militie, gaat hij op de vlucht. Jarenlang zwerft hij zonder familie door Afrika, met een enorme ambitie op zoek naar een beter leven. In Zuid-Afrika worden de winkeltjes die hij weet op te zetten keer op keer verwoest in de golven van geweld van de township-bewoners tegen nieuwkomers. Dat is wat Johannette Zomer aanspreekt: grote maatschappelijke ontwikkelingen, van binnenuit zichtbaar gemaakt in de lotgevallen van een individu.

Een ander favoriet boek dit jaar was The Rosie Project van Graeme Simsion. Een Asperger-achtige man zoekt een geschikte vrouw via het uitdelen van gedetailleerde vragenlijsten. Zoals het hoort in een romantische komedie, loopt alles heel anders dan de hoofdpersoon verwacht. Wat Zomer zo goed vindt aan het boek, is dat het dan wel fictie is, maar dat Simsion in de stijlvol beschreven hilarische verwikkelingen tegelijk ook begrip weet te kweken voor mensen die Asperger-gedrag vertonen.

 

 

 

Pers Foto Jonas

Rosie Project Ned Man Of Good Hope

Waarom Libris
Boekbestellingen worden t/m 26 december 2018 GRATIS thuisbezorgd.
Kies uit meer dan een miljoen artikelen, waaronder ruim 25.000 Nederlandse ebooks.
Thuis bestellen en bezorgen of afhalen en betalen in de boekhandel.
Ruim 85.000 boeken op werkdagen voor 23.00 besteld, de volgende dag bezorgd
Volg uw bestelling via Track & Trace van PostNL
Bijna 100 aangesloten kwaliteitsboekhandels.
pro-mbookslibr3 : libris